مباحثی که تا عید غدیر در مسجد امام زمان عج روشت بزرگ مطرح می شود: قسمت اول: 1-معاویه در یکی از بخشنامه های خود به استانداران وفرمانداران چنین خطاب کرد وگفت: اگر ثابت شد که فردی دوستدار علی وخاندان اوست نام او را از فهرست کارمندان دولت محو کنید وحقوق او را قطع و از همه مزایا محرومش سازید. 2-در بخشنامه دیگری گام فراتر نهاد وبه طور مؤکّد دستور داد که گوش وبینی افرادی را که به دوستیِ خاندان علی تظاهر می کنند ببُرند وخانه های آنان را ویران کنند. 3-به نمایندگان سیاسی خود در استانهای سرزمین اسلامی نوشت که شهادت شیعیان علی را در هیچ مورد نپذیرند! 4-معاویه برای با

ادامه قسمت اول: درمورد جلوگیری ازلعن علی ع توسط عمر بن عبد العزیز است. عمر بن عبد العزیز می گوید: پدرم فرماندار مدینه واز گویندگان توانا وسخن سرایان نیرومند بود وخطبه نماز را با کمال فصاحت وبلاغت ایراد می کرد.ولی از آنجا که، طبق بخشنامه حکومت شام، ناچار بود در میان خطبه نماز علی وخاندان او را لعن کند، هنگامی که سخن به این مرحله می رسیدناگهان در بیان خود دچار لکنت می شد وچهره او دگرگون می گشت،وسلاست سخن را از دست می داد.من از پدرم علّت را پرسیدم. گفت:اگر آنچه را که من از علی می دانم، دیگران نیز می دانستند کسی از ما پیروی نمی کرد; ومن با توجه به مقام منیع ع

امروز دو اتفاق خیلی متفاوت برام افتاد اولیش اینکه وقتی از نماز جمعه بر میگشتم در حالی بچه هم بغلم بود سوار اتوبوس شدم ،پر شده بود .کسی بلند نشد جاشو بده منم همونطور سرپا تانزدیکای مقصد ایستادم وقتی مسافرا کم کم پیاده شدن یه صندلی خالی شد و نشستم کنار یه بنده خدایی ، سلام کردم جوابمو نداد .....گذشت تا بعد ازظهر همون روز وقتی کنار جاده منتظر ماشین بودم لحظاتی بعد یه پراید که یه آقا و خانوم سوارش بودن نگه داشت وبا اینکه مسیرمون یکی نبود سوارم کرد . زوج میانسال خوش اخلاقی بودن وبااینکه به ظاهرشون نمی خورد ، علاقمند به روحانیت بودن می گفت: خداحفظتون